Wissel van identiteit

Je kent het vast wel, van die uitspraken als: “als ik op een nieuwe manier in de wereld stap, reageert de wereld anders op mij.” Dat is een aannemelijke gedachte maar meestal heb ik dat niet door. Omdat ik niet zomaar als nieuw in de wereld stap. En als ik al verander, dan is dat langzaam. Als mensen dan anders op mij reageren denk ik dat het aan hen ligt.

Ik ga er een experiment aan wagen. Ik heb toevallig twee festiviteiten voor me liggen de komende weken. Eerst ga ik naar een ecstatic dance festival en de week daarna naar een tantra retreat. Op beide plekken ken ik de mensen niet en zij mij ook niet. Ik wil nu verschillende identiteiten gaan neerzetten en kijken of mensen verschillend op me reageren…

Ik kies ervoor om het verschil in identiteiten te laten zien op het gebied van initiatief nemen en ontvankelijk zijn. Dat is een interessante as voor mij omdat ik me erg bewust ben van mijn drang om te creëren en de voordelen die ik zie in het meestromen. Ik ga de creator neerzetten en daar tegenover de bloem in de natuur. Hieronder wat kreten die bij de twee identiteiten horen:

De creatorBloem in de natuur
Initiatiefrijk, penetrantOntvangend, lijdend
Yang energieYin energie
Naar voren stappenTerughouden
Dingen afspreken, regelenOpen staan voor suggesties
Afgestemd handelenRuimte gevend
Ik wil met jouIk sta open voor jou
Voorover buigendAchterover hangend
Als eerste bewegenAfwachten

Ik wil het mezelf niet makkelijk maken. Ik neem me voor om de eerste twee dagen de ene identiteit neer te zetten en dan vanaf de 3e dag de andere identiteit. Omdat dit best wel een ommezwaai kan zijn bedenk ik welke overtuigingen er bij de twee identiteiten horen. Zoals je kunt lezen bij de logische niveaus kan je hierdoor zorgen dat een gedrag congruent wordt. Ik maak er een verhaaltje van:

De creator in mij zegt tegen zichzelf: “Het leven is een feest maar je moet wel zelf de slingers ophangen”. Als hij iets met leuke vrouwen of mannen wil doen, moet hij zelf initiatief nemen. Anders gebeurt er niks; dan is alles leeg en saai. Hij vind zichzelf de moeite waard als hij blij, enthousiast en aimabel is. Hij stemt zich af op anderen en is geïnteresseerd; hij is actief om samen iets te creëren. Hij zoekt mooie, leuke mensen op die er van houden om vrij en intiem te dansen want daarbij voelt hij zich blij en lekker.

De bloem in mij leeft anders: zij staat open voor dat wat op haar pad komt. Alles en iedereen is goed – zij wil je graag leren kennen. Ze ontvangt je en staat open voor je. Ze geeft je alle ruimte om jezelf te zijn want daar geniet zij ook van. Ze laat zich zien in al haar rijkdom en schoonheid zonder zich te meten aan anderen. Ze is gewoon. Als er niks gebeurt en niemand op haar afkomt, is dat ook goed. Ze heeft een stevige basis en laat van daaruit allerlei gevoelens door haar heen stromen. Ze beweegt mee en geeft liefdevol haar grenzen aan om goed voor zichzelf te zorgen.

Wat denk jij dat er gaat gebeuren als ik in een nieuwe groep wissel tussen deze identiteiten? Denk je sowieso dat dit mogelijk is?

 

Het ecstatic dance festival

Het Grote Fijne is een heerlijk festival in het zuiden van Nederland waar veel gedanst wordt en allerlei workshops worden aangeboden in een super relaxte sfeer. Ik ga daar heen met een goede vriend en neem me voor om de eerste 2 dagen van de 4 initiatiefrijk te zijn en daarna om te draaien.

 

Al na een halve dag ben ik gedesillusioneerd. Het lukt me helemaal niet om erg initiatiefrijk te zijn! Er is bijvoorbeeld een moment tijdens de opening van het festival waarbij de spreker aan de deelnemers vraagt om woorden te roepen met hun intentie, hun verlangen. Ik hoor van alles langskomen zoals joy, dance, freedom en peak experience. Maar ik houd stijf m’n mond. Geen haar op m’n hoofd die er aan denkt om ook maar iets te roepen. Ik realiseer me dat ik me helemaal niet veilig genoeg voel. Ik houd me strikt aan de identiteit die ik in het verleden altijd heb neergezet. Ik voel geen enkele ruimte om ook maar iets anders te doen dan normaal. Dat vind ik gek: ik voel me toch best vrij en ontspannen, lijkt het. Maar nu twijfel ik daaraan. ’s Avonds, bij de eerste dansavond, vind ik iedereen best terughoudend in het maken van contact. Mensen dansen veel meer alleen dan ik gewend ben in Zutphen. Er is genoeg ruimte om mensen te benaderen zoals ik me heb voorgenomen. Maar ik doe het niet. Ik ben veel te schijterig! Daar gaat mijn voornemen om een identiteit neer te zetten. Wel kom ik op een toevallige manier in een intieme dans terecht met vrouw die ik Emma zal noemen. Ik voel een enorme klik en we blijven mekaar diep aankijken tijdens de dans. Maar in mijn onderzoek telt dit niet: ik heb niet het idee dat ik de ontmoeting gecreëerd heb.

De tweede dag zoek ik Emma op en vind haar bij het meer. Ik vertel dat het me fijn lijkt om samen nog wat dingen te doen. Omdat ik onze ontmoeting bijzonder vond. Ik voel dat ik me nu als een creator opstel: ik spreek me uit zonder dat ik weet hoe dat voor haar is. Ze reageert er leuk op en later die middag vraag ik haar om samen te eten en praten over van alles. Later die avond merk ik bij het dansen dat ze niet vanuit zichzelf naar me toekomt.

 

De wissel

Op de derde dag word ik vroeg wakker en voel dat ik door moet gaan met de identiteitswissel. Ik ga me terughouden, meestromen en ontvankelijk zijn. Ik zie Emma vroeg bij het ontbijt en ze komt naar me toe om me een hug te geven. Later loopt ze achter me langs en glijdt met haar hand over mijn schouder. Dat gaat snel… zonder dat ik iets doe neemt ze nu twee keer achtereen het initiatief! Zou dit dan toch werken? Als ik me terughoud ontstaat er voor haar ruimte om naar mij toe te bewegen? Of was dit toeval?

Gedurende de hele dag stroom ik van het ene contact in het andere. Ik stuur niet en ervaar wat er op mijn pad komt. Dat is heerlijk en verrassend. Het lijkt me leuk om nog een workshop met Emma te doen.. maar ik neem geen initiatief. Dat is wel gek: om geen actie te ondernemen. Ik richt me op de fijne festiviteiten. Ik dans en ga in op alle bewegingen en uitnodigingen. Als een mooie bloem sta ik te stralen te midden van een prachtige natuur. Ontspannen genieten in het moment. De laatste dag voel ik dat ik het jammer vind dat Emma niet vanuit zichzelf met me komt dansen. Ze komt niet naar me toe maar staat tien meter verderop alleen te dansen. Ik vermoed dat de interesse toch vooral van mijn kant komt.

 

Eerste conclusie

Tjonge wat is dat lastig zeg, om hier een conclusie uit te trekken. Ik heb niet het idee dat Emma nou meer naar mij toekwam toen ik me meer inhield. Ze kwam nog steeds niet vanuit zichzelf naar me toe. Wel heb ik duidelijk ervaren hoe anders het is als ik me initiatiefrijk of ontvankelijk opstel. De werkelijkheid is echt anders als ik meestroom met wat er gebeurt en alle tijd neem om dat te voelen. Er ontstaat van alles maar misschien niet altijd wat ik zou wensen. Of mensen anders op mij reageren kan ik niet zeggen. Dat heb ik niet kunnen waarnemen. Ook kan ik wel concluderen dat mijn ruimte om een hele andere identiteit neer te zetten beperkt is als ik me nog niet veilig voel.

 

Tweede missie op de tantra retreat

Een week later volg ik voor een tweede keer een retreat over kundalini energie van Wildtantra. Ik ken er niemand, behalve de begeleiders. Ik neem me voor om de eerste dagen ontvankelijk te starten, zonder veel initiatief. Als een mooie bloem in de natuur. Ik stel me wel open op en maak contact als dat aan de orde is. Ik neem me voor om niet actief deel te nemen aan het proces van het kiezen van een partner voor de oefeningen. Ik laat me kiezen. Ik ben benieuwd of ik daar spijt van krijg. Ik zeg tegen mezelf dat ik altijd nog op de derde dag kan gaan kiezen. Dat ik vanaf die dag wel zelf initiatief mag gaan nemen om een leuke partner te vinden (als ik de identiteit heb gewisseld naar initiatiefrijk).

Het is wonderlijk. Ik hoef niks te doen. Steeds komen er leuke vrouwen naar me toe om een meditatie te doen en ik geniet met volle teugen. Er komt zelfs een hele verlegen vrouw bij me zitten als ik alleen zit te ontbijten. Uit het verwarmende gesprek ontstaat later een hele fijne meditatie. Gaandeweg vraag ik me af of ik zelf beter zou weten met wie ik een meditatie zou willen doen. Of dat het toeval eigenlijk de mooiste ontmoetingen oplevert. Ik wil niet meer terug. Ik wil op deze manier mee blijven stromen!

 

Wissel op de derde dag

Dit werkt niet. Ik heb helemaal geen zin om m’n identiteit te wisselen en meer initiatief te gaan nemen. Het is zo heerlijk om mee te stromen! Ik doe nog een halve poging om een leuke vrouw warm te maken voor een eventuele ontmoeting die avond. Maar als het moment van kiezen komt, staat er alweer een andere interessante vrouw klaar om mij te strikken. Prachtig. Ik beweeg mee en beleef.

 

Tweede conclusie

Als ik eenmaal een identiteit inzet in een nieuwe groep, gaat de groep zich daartoe verhouden. Ik krijg terug wat ik uitzend: als ik ruimte geef en in contact blijf, komen er steeds mensen op me af. Ik voel me daar fijn bij en vind het erg lastig om na twee dagen mijn identiteit te wisselen. Er is een fijne status quo ontstaan die zichzelf in stand houdt. De groep blijft mij opzoeken. Ook als ik probeer me een beetje anders op te stellen.

Ik merk in de week na deze twee festiviteiten dat zich iets in mij heeft verschoven. Ik houd me net iets meer terug en merk dat mensen makkelijker naar mij toe komen. Het voelt alsof ik de scherpe randjes van mijn doortastendheid heb afgeschaafd. Door de identiteitswissel heb ik een nieuw midden gevonden. Daar ben ik blij mee.

 

Categorie:1 Waarachtige communicatie

Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Op de hoogte blijven?

Geef hieronder je mailadres op om een bericht te krijgen als er een nieuw fragment van mijn boek uitkomt. Ik stuur je dan ook extra tips en filmfragmenten!